„W dalszych badaniach z coraz większą pewnością stwierdzano, że źródłem energii przy pracy mięśni jest stopniowy rozkład fosfokreatyny. Nawet mięśnie zatrute, w których glikoliza już się nie odbywa, mogą przez jakiś czas pracować, dopóki nie wyczerpią swego zapasu fosfokreatyny.
Poza tym zauważono proces regenerowania fosfokreatyny podczas glikolizy i obliczono, że 1 mol glukozy zamieniony w kwas mlekowy regeneruje 4 mole fosfokreatyny.
Energia wyzwolona podczas odwodorowania (utleniania) aldehydu fosfoglicerynowego nie wydziela się, lecz zostaje zatrzymana i dopiero łącznie z cząsteczką kwasu fosforowego może być uwolniona i przeniesiona na inną cząsteczkę, np. na ADP, z której powstaje ATP. Przemiana ADP^t ATP jest najczęściej spotykaną formą magazynowania lub przekazywania energii w procesach biochemicznych.
W podobny sposób wysokoenergetyczne wiązania fosforowe powstają przy odwodorowaniu innych kwasów karboksylowych, np. w przemianie kwasu izocytrynowego w szczawiobursztynowy, bursztynowego w fumarowy, czy jabłkowego w szczawiooctowy. Procesy te stanowią podstawę produkcji energii przy oddychaniu tkankowym w cyklu przemian kwasów trójkarboksylowych, zwanym cyklem Krebsa.“(10)