„Teraz trunki. Szynkwas w istocie zieleni się butelkami, ale znowu jest to raczej mały kredensik. Parę półeczek. Rzecz też mówiąca za siebie, dosłownie wszystkie butelki są nawet nie napoczęte, mogą w ten sposób stać już od Bóg wie jakiego czasu... Sery leżące pod kloszem wyglądają dość podle. Nie otwarte pudełka sardynek, szprotek oraz blaszaneczka z anchois... Jak dotąd rzeczy wracały do właściwych sobie, nader skromnych proporcyj.
Teraz o Wieczorkiewiczu. Tkwił on w samym środku zagadnienia czy sprawy. Co pod nim leżało
Leon w istocie słyszał, że marszałek Piłsudski doglądał osobiście pewnych co ważniejszych spraw, działając ponad głowami podwładnych, którym jeno kazał stawać na baczność. Wydział Wschodni MSZ podlegał na przykład bezpośrednio jemu. Nie ulegało wątpliwości, że w każdym dowolnym momencie miał wgląd w akta Oddziału Drugiego. Ale też byłoby rzeczą zupełnie do niego pasującą, gdyby w swych zakulisowych pociągnięciach naumyślnie pozostawiał nawet dwójkę w ciemnościach... Wieczorkiewicz jednakże, napomknąwszy coś o Belwederze, od razu pośpieszył zaznaczyć, że znajdu...(je się) na znacznie niższym szczeb...(lu), że gdzie Krym, a gdzie Rzym.“(3)